Światowy Dzień Książki dla Dzieci został ustanowiony w celu promowania
pięknej literatury i grafiki dla młodego czytelnika.Święto zostało ustanowione w 1967 roku przez Międzynarodową Izbę ds. Książek dla Młodych Ludzi (IBBY). Od tamtej pory, co roku, gospodarzem święta jest inne państwo Obchodzony jest 2 kwietnia, w dniu urodzin Andersena.
 |
| Hans Christian Andersen na ławce w parku w Nowym Jorku |
Co roku inny kraj jest gospodarzem tego
dnia, projektując i rozsyłając plakat z mottem. Polska była gospodarzem
tego dnia w roku 1980, motto „Książka moim oknem na świat” wymyślił
Wojciech Żukrowski, a sam plakat projektował Jerzy Czerniawski.
W tym roku gospodarzem dnia jest Irlandia, plakat projektowała Niamh
Sharkey, a autorką „Listu do dzieci całego świata” jest Siobhan
Parkinson.
Oto co do was napisała :
List do dzieci świata
Międzynarodowy Dzień Książki dla Dzieci
Czytelnicy zawsze pytają pisarzy jak to się dzieje, że piszą
swoje historie…skąd przychodzą pomysły? Z mojej wyobraźni, odpowiada
autor. Aha, odpowiadają czytelnicy. Ale gdzie jest ta wyobraźnia? Co to
jest takiego? I czy każdy to ma?
No tak.. odpowiada pisarz, to jest w mojej głowie, i to składa
się z obrazów i słów i wspomnień i śladów innych historii i słów i
fragmentów rzeczy i melodii i myśli i twarzy i potworów i kształtów i
słów i fal i tajemnic i pejzaży i słów i i zapachów i uczuć i kolorów i
rymów i kliknięć i szelestów i smaków i wybuchów energii i zagadek i
podmuchów wiatru i słów… I to wszystko razem miesza się i śpiewa, i
kręci jak w kalejdoskopie i płynie i siedzi i myśli i drapie się po
głowie.
Oczywiście, każdy ma wyobraźnię, inaczej nie moglibyśmy śnić. Ale
każda wyobraźnia składa się z czegoś innego. Wyobraźnia kucharza ma
najwięcej smaku, malarza najwięcej kolorów i kształtów. A pisarza jest
pełna słów.
Wyobraźnia czytelnika i słuchacza opiera się również na słowach.
Wyobraźnia pisarza wiąże słowa, nadaje kształt pojęciom, składa dźwięki i
kształty i charaktery i wydarzenia w historię a historia składa się z
niczego innego jak ze słów, batalionu słów maszerujących przez stronice.
Następnie przychodzi czytelnik i strony ożywia. Słowa pozostają na
stronie, ale w głowie czytelnika nabierają kształtów I historia zaczyna
się dziać właśnie tam, tak jak uprzednio w głowie pisarza.
Dlatego czytelnik jest równie ważny jak pisarz. Każda jedna
historia ma jednego pisarza, ale istnieją miliony czytelników, tych
którzy mówią w jego języku lub używają języków obcych, na które książka
została przetłumaczona. Bez pisarza książka nigdy by się nie narodziła,
ale bez czytelników nie ożyłaby.
Każdy czytelnik ma coś wspólnego z drugim odbiorcą tej samej
opowieści. Osobno i wspólnie odtwarzają historię w swojej wyobraźni, ten
akt jest zarówno prywatny jak i publiczny, indywidualny i wspólny,
osobisty i międzynarodowy. To jest coś, co człowiek robi najlepiej…
Czytajcie !
źródło :
